είναι αρκετές οι δύο καταδύσεις
στα κρύα νερά βαθιάς ακανθινής ακτής
να κλείσουν όλες οι πληγές 
του δέρματος και της επιφανείας 
των ανοήτων πελταστών κι όλης της ψιλοσύνης
μπροστά στο θάμα του Στρυμόνος και του Άθωνος

μένει μόνο το σιδηρούν δόρυ του δεύτερου οπλίτη 
στην ξύλινη πύλη σου για πάντα καρφωμένο
οι Χαλκιδείς κι οι Άνδριοι σφάχτες να δικάζουν το κορμί σου

αυτά δεν σβήνονται με τίποτε
μόνο με τις φωτιές του Διπλαράκου στα ψηλά του Κάκαβου
να κοροϊδεύουν τα κανόνια των ευδρόμων