Δέκα αγορανόμοι ελέγχουν
τα προϊόντα αν είν’ ακίβδηλα και καθαρά,
ανάμεσα σε μετρονόμους που συγκρίνουν διαρκώς
όλα τα μέτρα και σταθμά της αγοράς
με τα δικά τους πρότυπα που ’ναι φυλαγμένα καλά
στη Θόλο της παλιάς μας αγοράς.

Δεκαπέντε σιτοφύλακες στον Πειραιά
κι άλλοι είκοσι στο Άστυ
-όλοι τους κληρωτοί-
ελέγχουν τα στάρια πριν το άλεσμα.
Οι κρασοφύλακες παντού
ψάχνουν για κεκραμένο οίνο
και βλοσυροί, αμίλητοι σημαίνουν
κάθε πιθάρι πριν πουληθεί.

Και κάτω απ’ τις σκάλες του ναού
δοκιμαστές μπρος στα τραπέζια τους
χωρίζουν νομίσματα σωρούς,
ψάχνοντας στα γνήσια ανάμεσα
για κίβδηλα, υπόχαλκα ή υπομόλυβδα.
Μάτια γερά, το χαρακτήρα για να βλέπουν
δάκτυλα ευαίσθητα, την επιφάνεια να χαϊδεύουν
παλάμη αλαφριά και ζυγιασιάρα για το βάρος
κι αφτί για τα κεκωδωνισμένα
καθώς αναπηδούν στο μάρμαρο.

Αχ που όλοι νομίζατε εσείς
του δράματος πως είμαστε μονάχα στα θέατρα,
στα λόγια καλοί και στους πολέμους!