λοιπόν δασκαλοπαίδι μου μ' εξήντα χρόνια μαθητεία
πολύ καλός στην τέχνη σου έγινες

μόνο που 
ακόμα κι όταν φτάνεις να λες για την αλήθεια
με γλώσσα και με ποίημα 
στην ζάλη του ρυθμού
ν' αγγίζεις το καλό και το ωραίο
ε δεν μπορείς· θα βάλεις την δική σου ψιλομαλακίτσα

πού να σ' αφήσουν μάνα και πατέρας
εκείνοι ξέραν· δεν ήταν σαν και τους δικούς μου 
που οι δυστυχείς μου ρώταγαν εμένα