ζαλισμένος κόσμος
περπατούν σαν χαμένοι και μιλούν μοναχοί τους
πέφτουν σε τοίχους πόρτες δέντρα φράχτες αυτοκίνητα
δεν ξέρουν πού να πάνε πού ν' ακουμπήσουν
απ’ τα σχολεία τους ακόμα χαμένα τα σημεία αναφοράς
σβησμένα τα σημεία του ορίζοντα
όσο για το μετά στην ενήλικη ζωή τους
ποιος πολιτισμός και ποια γνώση
τριάντα πέντε χρόνια Ευρώπη
ένωση αθρακοχάλυβα και πυριτίου· τίποτε άλλο

τυχάρπαστοι μισότρελοι προφήτες
σωτήρες σιδερόφρακτοι και ρασοφόροι βγαίνουν παγανιά
σε λεωφόρους και σοκάκια της πληροφορίας
τους ακολουθούν πιστοί κι άβουλοι
αφήνουν τον έναν πηγαίνουν στον άλλον
ατέλειωτοι είναι όσο κι η απελπισία

καιρός λοιπόν
που τον μετράει η ιστορία κι όχι τα μέτρα σας
για το θηρίο
το έχουν έτοιμο στην κατάψυξη στη Σπιτσβέργη

ή για την θεία μαία
ψάξτε να βρείτε αδέξιοι το υποκείμενό της που σας έπεσε
ξεροχέρηδες μπροστά σας είναι
δεν το βλέπετε να σπαρταράει
την γκαβωμάρα σας μέσα