Ήτανε μες στην στεναχώρια. 
Ταμεία, εφορίες, το μαγαζί κλειστό δυο χρόνια, ανεργία.
Κυρίως όμως τα δάνεια στις τράπεζες. 

Την κοίταξε και είπε με παράπονο.
-Τους χρεοκοπημένους τους αφήνουν οι γυναίκες τους και τα παιδιά τους. 
Δεν τους αφήνουν;
Έτσι δεν είναι;

Εκείνη χαμογέλασε, έγειρε τον αγκάλιασε και του ψιθύρισε.
-Μαζί τα φάγαμε χαζέ.