Είδωλα…
Süreti melek…
Σχήματα αγγέλων…
Las incantadas…
Μαγεμένες…

Άσπρη πέτρα, λεία κι αστραποβόλα.
Ποιος ξέρει από ποια Θάσο, ποια Πάρο,
ποια Πεντέλη σε ταξίδεψαν
θαλάσσιοι άνθρωποι,
ανοιχτών κοινωνιών
στο Forum μέσα να σε στήσουν.

Ανθρώπων αναθήματα,
λατρευτικά επίγειων λόγων ηδονικών,
αντίπαλα, εχθρά, διωκτικά
του θάνατου και της αλλιώτικης ζωής
της όλο βάσανον κι αναίτια αλγηδόνα.

Δεν έχει θάνατο. Δεν έχει άλλη ζωή.
Μπρος στην πλατεία Αριστοτέλους
λάμνουν ανυποψίαστοι ωραίοι κωπηλάτες
σε αγώνες δήθεν διεθνείς, ευτελισμένους.

Μα εγώ είμαι στην αυλή του Εβραίου,
στον παράδεισο,
εκεί όπου οι χαλκείς έκτισαν το ναό τους.
Μπορώ κι ακόμη σκέφτομαι τις μαγεμένες.