Μικρή μου κορασίδα κωπηλάτρια,
μείνε όπως είσαι,
γαλήνια κι ατάραχη,
έσχατη και μοναδική
προστάτιδα αυτού του κόλπου.
Πιάνε τους μαγευτικούς ρυθμούς σου
λάμνοντας στην αραιή ομίχλη
της πρωινής μητρόπολης.
Έχε το νου σου μόνον
στ’ αντιμάμαλο π’ αφήνει πίσω του
αυτός ο γεροξεκούτης καπετάνιος,
χαμένος στην υπεροψία του όγκου
και στην ασχήμια του γκαζάδικου.
Δε θα προσέξει το κομψό σου μπλε βαρκάκι.