πρέπει νά 'τανε κάπου έναν μήνα απ' την αρχή 

στάθηκα μπροστά της 
και την κοίταξα στα μάτια
δεν ήταν όμορφη σαν την μάνα μου 
ήταν όμως γλυκιά και γαλήνια 

άνοιξα το τετράδιο 
κι είχα το όνομα σωστά 
όχι με τέσσερα λάθη όπως την πρώτη φορά 

άνοιξε το αναγνωστικό 
σε μια τυχαία σελίδα 
έπεσε σ' εκείνη με την φωτιά και το δαδί 
διάβασε είπε
μπορούσα να διαβάζω οτιδήποτε πια
ήταν απλό 
έβαζες τα γράμματα το ένα δίπλα στ' άλλο
και γίνονταν στο στόμα σου ωραίοι ήχοι
λέξεις εικόνες όλα μαζί ένα  

μ' αγκάλιασε και με φίλησε στην γελοία μου φράντζα

πόσο μετάνιωσα που δεν έγινα δάσκαλος