δεν με συγκινούν πια πλήθη κι αριθμοί
ούτε οι μυστήριοι κι αυθόρμητοι σχηματισμοί 
πώς ας πούμε διατάσσονται 
πέντε έξι χιλιάδες πλαστικές καρέκλες 
χωρίς κανέναν προγραμματισμό 
από αντίστοιχους άδολους ακροατές 
εντός πεπερασμένου χώρου και γεωγραφίας
στοχαστικές διαδικασίες θεωρίες σμήνους ελέγχου κλπ

το μόνο που θέλω με τα χρόνια είναι να είμαι ανάμεσά τους 
πουλί στοιχείο και μονάδα 
πρόσωπα να βλέπω 
μου φτάνει