ευτυχώς, μου απέμεινε η ικανότητα της λήθης
μπορώ και ξεχνώ όσα δεν θέλω να θυμάμαι
βάζω λοιπόν στην άκρη δεκατέσσερις ανάλγητους μήνες...

είμαι εκεί που πρέπει 
ανάμεσα σε γκρίζο ουρανό και γαλάζια θάλασσα 
πλάι σ' ένα άσπρο εκκλησάκι με λάβαρα και σημαίες
μέσα στην υγρασία του πρωινού
με δυο θηρία καράβια στην πλάτη μου

επέζησα και συνεχίζω
το αυτό εύχομαι 
από βάθους καρδιάς
δι' όλες και όλους