κι όμως εδώ μου ξέφυγε μία ολόκληρη λίμνη 
ανάμεσα σ΄ αυτό το ύψωμα και το βουνό
πλάι στο εργοστάσιο και τα οξύκορφα καμπαναριά
στις εκκλησίες των χωρικών του τριακονταετούς
κάτω ακριβώς απ’ τα μπαλόνια των αλαφρόμυαλων
το πήρα χαμπάρι όταν περνούσα πια τα σύνορα 

ήταν ο ήλιος που έδυε στα έργα του ανθρώπου 
τόσο όμορφα κι ο ερωτεμένος χάθηκα ανάμεσά τους

α ρε πούστη γέρο φωτογράφε διαφθορέα 
όσο πάει και πιο πολύ αδίστακτα πηδάς
εκείνον τον πιτσιρικά μονομανή γεωγράφο 

χαμογελούσα και κανείς δεν καταλάβαινε