απόγευμα Παρασκευής συνάντηση στο κτίριο δέλτα 

εκείνη η αδιόρατη σταγόνα 
στην άκρη του ράμφους σου γιαβρί μου 
είναι η δικαίωση σαράντα και τεσσάρων χρόνων εγκλεισμού 
στο αρμέ μπετόν και στο γυαλί με το αλουμίνιο 
αυτού του ευαγούς Ιδρύματος

κτίριον δέλτα

είναι κακάσχημο 
      βάναυσα κακοποιημένο 
               ρημαγμένο 
εννιά όροφοι σίδερο και μπετόν χωρίς βαφή 
του κερατά ύστερος brutalismus και του άρπα κόλα

πού εκείνη η χάρις του Καραντινού 
το καλοκαίρι βράζει και τον χειμώνα μπάζει από παντού
τριάκοντα και επτά έτη συντηρήσεως των ελαχίστων

το αγαπώ όμως 
και είναι το σπίτι μου 
τριάντα δύο χρόνια στον έκτο του όροφο γωνία μονάζω