Τι αξία έχουν αλήθεια καμιά εβδομηνταριά κουφάρια
στην ερημιά και την ομίχλη των παγωμένων Πιερίων
παραμονές Χριστούγεννα του ενενήντα εφτά;

Ανυπολόγιστη.
Κινούν ολόκληρα κομμάτια 
του απονεκρωμένου μας κοινωνικού ιστού,
μηχανισμούς απίθανους μονίμως ναρκωμένους
θα έλεγα ίσως και κομμάτια σοβαρά
παραγωγής και κατανάλωσης.

Θε μου πού φτάσαμε;
Τι είναι όλοι αυτοί που τριγυρνούν,
ιδρώνουν, ξεϊδρώνουν, πασχίζουν
γύρω από φλόγες που σβήνουν στα χιόνια
ψυχές που έτυχε να πληρώσουν
βαρύ φορτίο ανθρώπινης φιλοδοξίας;
 
Μα τι δουλειά έχεις να γίνεις πουλί;
Τι δουλειά έχεις ταξιδιώτης τόσο μακριά
για πέντε ψίχουλα ψωμί;