περπάτησα κι από τις δυο πλευρές σου ευθεία 
τεμνόμενη απ' την κάθετο των συνυπάρξεων 
όταν ακόμα ο κόσμος ήλπιζε κι ήτανε δύο

τώρα μονάχα άλογα βλέπω της συμφοράς να περιμένουν 
κάτω απ’ τις φιλύρες γι’ αφελείς τουρίστες αγελαίους 
είτε στον ουρανό να αρματοδρομούν οξειδωμένα
με δυόμισι αιώνων φρίκη νικηφόρων εξευτελισμών