δανείζονταν εκείνοι εξ απ’ ανέκαθεν
και πλήρωνες από πάντα εσύ 

κόβαν την γλίσχρα αντιμισθία σου 
ψίχουλα πάντα έμεναν να συντηρείσαι 
συμπλήρωνες με δανεικά του τοκογλύφου
σπίτι παιδιά σπουδές· μα τα κατάφερνες 
λιτός αδύνατος και ανθεκτικός ως ήσουν 

έλεγες 
στα ίσα θα τα φέρω ως το τέλος της ζωής

όταν τους ήρθε το αυγό στον κώλο 
δανείστηκαν με την μία όσα
δεν είχαν δανειστεί είκοσι χρόνια πριν 
στα φόρτωσαν να τα πληρώνεις εσαεί 
στην μέση κόβοντας και τα ψιχία σου

αρπάζουν τώρα ως 
και το δικό σου χρέος· στον τοκογλύφο
να το πουλήσουν σε μαφιόζους 
και συ κάθεσαι και τους κοιτάς σαν χάνος
προσμένεις χορτάτοι και μειράκια να σε σώσουν

έτοιμος είσαι άστεγος ή φασίστας 
χέζεσαι πάνω σου στην λέξη ‘αγωνιστής’ 

ας είναι· η ιστορία έχει και γι’ αυτό