Καμάρα, μπρος στην Παναγία Δέξια...
Τρελή μου διαδήλωση,
αλλόκοτη και φουκαριάρα,
περνάς περιγελώντας με μπροστά στη στάση.
Μεσήλιξ πλέον, δάσκαλος, γερμένες πλάτες,
γκρίζα μαλλιά και μάτι αλλοπαρμένο.
Δεν ξέρεις βέβαια με τι λαχτάρα καρτερώ
είκοσι χρόνια τώρα, εδώ πάντα.

Καμάρα, μπρος στην Παναγία Δέξια...
Απεγνωσμένο ραντεβού που δεν εδόθηκε ποτέ
κι ούτε ποτέ όμως ακυρώθηκε,
αφού ολόκληρη ζωή σκοπίμως
εν πλήρει συγχύσει διατελώ,
την ευτυχία να κρατήσω προσπαθώντας
ενός Λόγου έφηβου,
αδύναμου κι απελπισμένου.
Πλην όμως, ωραίου.