Είστε εδώ

Το άνομον πάθος τεσσαρακονταετούς τινός καθηγητού

Μικρέ μου φοιτητή,
μικρή φοιτητριούλα μου
την ψυχούλα σου θέλω,
τους λογισμούς σου και τις σκέψεις σου,
το τι είδες,
το τι ξέρεις,
το τι έμαθες,
το πώς και το γιατί,
το από ποιο δρόμο
και το προς τα πού.

Σαν μέλισσα το είναι σου να κορφολογήσω,
μες στο κουκούλι του να μπω,
στις διαστάσεις του ενδοχώρου του
να κινηθώ και να εκτελέσω,
να ερμηνεύσω
τα λίγα που ότι κατέχω
λεν, μα την τύφλα μου.

Έρωτας άνομος είναι η δουλειά αυτή,
άσε τους άλλους να πορεύονται.
Δεν ξέρουν, δεν μπορέσαν.