_{(της Μαίρης)}

Περνάς,
στο πλάι του δρόμου
αναδύονται αρχαίες πολιτείες.
Περνάς,
χλωμή τον Αλμυρό.
H θάλασσα στο πλάι σου
και δεν χαμογελάς.
Άλος.
Δίπλα σου κόρη όμορφη
χαμογελάει.
Ανάτυπό σου.

Για πού κινήσαμε μαζί
καταμεσής χειμώνα;
Για ποιο νότο;
Ποια γιορτή και ποιο μνημόσυνο;
Απόκληροι κι οι δυο τόπων και θαλασσών.
Πιάνε μου το χέρι.
Δεν φοβάμαι.
Απορώ.