Ήρθε ένας παππούς ογδοηκοντούτης και τρεμάμενος από τον πάνω όροφο, ενοικιαστής αυτός, ενοικιαστής κι εγώ - καινούριος εγώ στην οικοδομή.
Απελπισμένος ο άνθρωπος με τα κοινόχρηστα, 400 Ε αυτός ενώ όλοι οι άλλοι γύρω στα 200 Ε.
Του έλυσα εν μέρει την απορία του, ξέρω καλά τους παππούδες από τα χρόνια της ανασυγκρότησης. Έφυγε ο συνταξιούχος του ταμείου εμπόρων γαληνεμένος και μ' έκανε κι εμένα ευτυχή.
Είπε για την Μαίρη: "Μα αυτό το κοριτσάκ' είναι γιαγιά;"
Σε μένα την μαγική λέξη: "Θέλω να έρθεις κάποια στιγμή για έναν καφέ. Πρέπει να γνωριστούμε διότι είσαι ΕΎΧΑΡΙΣ!"
Μεγάλη η χάρη του θεέ μου!