Δεν είχα τίποτε να φοβηθώ.
Ρακένδυτοι ήταν, λερωμένοι, άθλιοι.
Έστρεφα μόνο το βλέμμα αλλού,
ή το κρατούσα σταθερό στο μέσο περίπου του παρμπρίζ.
Ήξερα πως θα μ’ έλιωναν αν κοίταζα τα μάτια τους.

Τώρα έχω αρχίσει να φοβάμαι.
Είναι αρκετοί πια, που τα ενδύματά τους
δεν είναι χειρότερα από τα δικά μου.
Φανάρια, παρκινγκ, διασταυρώσεις
γίναν καθρέφτες και με μισούν.