http://pitsirikos.net/2012/09/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD...

Ελλήνων εγκώμιο.
Κρίση απελπισμένου.
Η αλήθεια είναι ότι κάπως έτσι ένοιωθα φέτος το καλοκαίρι.
Και στη Λευκάδα και στη Θάσο.
Φιλοξενούμενος και επιχορηγούμενος γέρων πια.
Παρ' όλα αυτά, έχει μιαν αισιοδοξία αυτό το φθινόπωρο.
Δεν ξέρω από πού έρχεται.
Αλλά είναι παρούσα σαν φρέσκο αεράκι.
Δεν ξέρω αν ξεμωράθηκα, αλλ' η Θεσσαλονίκη είναι όπως το '73.
Τέτοιον καιρό έδινα εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο.
Μύριζε ο αέρας ωραίο μέλλον.
Και ήλθε πράγματι σύντομα κι ήταν μακρύ κι ωραίο.
Ίσως να είναι κι οι φίλοι από την Χιλή με τα παράλληλα κι ανάλογα ...