Re: [Dialogos-DEP] 

Αγαπητές και Αγαπητοί Συνάδελφοι,

στο πλαίσιο της συζήτησης για τις δράσεις των φοιτητών (μας) και τις αντιδράσεις μας σε αυτές, θα ήθελα να διατυπώσω τις ακόλουθες, συναφείς μεταξύ τους και, νομίζω, εύλογες απορίες:

1.Οφείλουμε ή όχι να διακρίνουμε μεταξύ του δίκαιου (ή όχι) χαρακτήρα των αιτημάτων των φοιτητών και του τρόπου με τον οποίο διεκδικούν όσα διεκδικούν και υποστηρίζουν τις θέσεις τους; Οι ακρότητες στον τρόπο έκφρασης και διεκδίκησης καθιστούν εξαρχής άδικες, άστοχες ή και εξοργιστικές τις απόψεις τους;

2.Αν οφείλουμε να κάνουμε την προηγούμενη διάκριση, όπως προσωπικά πιστεύω, για ποιον ακριβώς λόγο θα ζητήσουμε καταστολή των ενεργειών των φοιτητών; Επειδή δεν ξέρουν να φέρονται; Για «τεντιμποϊσμό»; Για απρεπή συμπεριφορά;

3.Αν ζητήσουμε την καταστολή τους για τους προηγούμενους λόγους, δεν θα έχουμε αποδείξει ότι ενδιαφερόμαστε σαφέστατα πολύ περισσότερο για τον τύπο και λιγότερο για την ουσία, τα πραγματικά και ζωτικά προβλήματα και εκείνων και όλων μας;

4.Έχουμε αντιληφθεί ότι σε πάρα πολλές περιπτώσεις οι φοιτητές (μας) αδυνατούν να ενεργήσουν πολιτικά και να αρθρώσουν αντίστοιχο ισχυρό και πειστικό (πολιτικό) λόγο, γιατί απλούστατα δεν το(ν) διδάχτηκαν ποτέ;

5.Αποτελούμε ή όχι τόσο οι φοιτητές (μας) όσο και εμείς κομμάτι μίας ενεργούς εκπαιδευτικής διαδικασίας; Τι στόχους εξυπηρετεί αυτή; Απλώς να τους μεταφέρουμε εξειδικευμένες γνώσεις; Όχι να τους διδάξουμε, δίπλα στην επιστήμη και την τέχνη, ήθος, στάση ζωής, κοσμοαντίληψη, έκφραση;

Θα θεωρούσα πως απέτυχα ως εκπαιδευτικός, αν χρειαζόμουν για να αντιμετωπίσω ακόμη και ένα πλήθος οργίλων νέων ανθρώπων που θα εμφανιζόταν στο ακροατήριό μου ή οπουδήποτε στο χώρο όπου εργάζομαι (οι νέοι είναι φύσει θυμικοί, αψίκοροι και οξύθυμοι, το λέει και ο Αριστοτέλης) σωματοφύλακες (οποιασδήποτε μορφής). Όχι γιατί δεν φοβάμαι, αλλά γιατί ντρέπομαι να φοβάμαι και να προβάλλω με τη στάση μου ως πρότυπο την (υπεκ)φυγή αντί για την ουσιαστική και γόνιμη αντιπαράθεση.

Με εκτίμηση προς όλες και όλους,

Χ Τ

-----------------------------------------------------------------

Πες τα κοπέλα μου! Ν' αγιάσει το στόμα σου!!

Λόγος στιβαρός, πειστικός, λόγος δασκάλου.
Κρέμεται η τιμή μιας ολόκληρης, ιστορικής σχολής από μια γλυκιά κοπέλα. 
Τιμή της! 
Επάνω που είχα αρχίσει να πιστεύω πως ό,τι χειρότερο από τον 'μεταρρυθμιστικό Τομέα' στεγάζεται στο 'Μούσαις χάρισι θύε'.