"Είναι μία πόλη περικυκλωμένη από εσωτερικούς εχθρούς που έχουν αρχίσει να πηγαίνουν στη γωνία τα τελευταία χρόνια."

"Ψάχνουμε ακόμη γιατί έκαψαν τα γραφεία της Athens Voice; Γιατί ο Πρύτανης, ακόμη και αν προπηλακίζεται, δεν πρέπει να υψώνει τη φωνή του; Γιατί αν δουλεύεις όλη την εβδομάδα είναι λογικό να θέλεις να είναι ανοιχτά τα καταστήματα την Κυριακή για να ψωνίσεις ή να κάνεις τη βόλτα σου; Γιατί αν έχεις διαφορετική γνώμη από αυτή του «λαού» θα απειληθείς, αν είσαι τυχερός, ενώ αν είσαι άτυχος θα την πληρώσεις;"

Ήταν μια ωραία μέρα σήμερα. Έμεινα στο σπίτι δουλεύοντας εδώ, με τα παράθυρα ανοιχτά, μέχρι αυτήν την ώρα (επτά). Κι έναν ήλιο Απριλιάτικο. Έχει σκοτεινιάσει πια και πέφτω πάνω στις δυο πιο πάνω παραγράφους. Η πρώτη αφορά την Σαλονίκη - μιας συναδέλφου, κι ή άλλη είναι από κάτω, απ' το θλιβερό κέντρο, γνωστού δημοσιογράφου. Είναι κι οι δυο του μεταρρυθμιστικού Τομέα. Τώρα κρύωσα, ας κλείσω τα παράθυρα. Τον φασισμό τον ένοιωθα πάντα σαν ένα ρίγος στην πλάτη.