Και να η αειφόρος σου μητρότητα.

Φτάνει ένας λόγος καλοκάγαθου γιατρού
που αφορά την προ των θυρών ωορρηξία
για να σε κάνει πάλι νέα,
δεκαεννιάχρονη.
Να σ’ αναστήσει.
Άσπιλη, αμόλυντη, ολόδροση
σχεδόν παιδί
που ετοιμάζεται ξανά να γίνει
μάνα ενός Ευθύμη.

Φθινόπωρο στη μέση της διαδρομής
που όσο πάει, γεμίζει θάνατο.
Κι εσύ ανθίζεις μια στιγμή.

Μπορούμε, μπορούμε ακόμη
κι έχουμε στα χέρια μας καιρό.

Έστω κι επί ορίων συμβαδίζοντες.