τι να σας πω
δεν ξέρω
εγώ άκουγα μικρός ιστορίες τρομερές
με ξιφολόγχες και μαχαίρια

να ξεχωρίζω έμαθα τις λέξεις απ' το στόμα
και να καταλαβαίνω τ' αλλουνού
την γλώσσα του μητέρα
και ύστερα να λέμε
'ὅ γέγονε γέγονε' τώρα είμαστε μαζί
νερό  κι αλάτι

πήγαμε έτσι σαράντα χρόνια
ύστερα απ' το σφαγείο
όλα ήταν ήσυχα και μονιασμένα
μ' όλη την καταχνιά στα μέρη μας

δεν έφτασε
πάλι τ’ ανακατέψανε
κι ακόμη τ’ ανακατεύουν

Καπουτζήδα
photo: Christos E. Dimakis