είπα πως θα τον έβρισκα στην Άκανθο
σιγά μη κάτσει σ’ ένα τόπο ο αλητήριος

ψιλοπράματα

κάτι σπαράγματα παραληρηματικά 
κι ένα στραβό ραβδί στην άμμο
δαρμένο από σαράντα κύματα 
το πληγιασμένο πόδι του ν' αλαφραίνει

δεν θέλω άλλες ιστορίες μ' αποικίες φέτο
φτάνει πια

θα πάω στον νότο 
να βρω τον φίλο μου τον Χείρωνα τον Μάγνητα
τρεις χρόνους τώρα κάτω απ' το μάρμαρο 
έλεγε πως στο Μούρεσι 
του πήρε ο δρόμος ένα μικρό οικοπεδάκι

καρφάκι δεν του καίγονταν
μόνο για να πιστεύουμε ότι είναι από το Πήλιο