ήταν πολύ πιο δύσκολη η κατάλυση του κανόνος 
παρά η εφαρμογή του

με πήρε κάπου χρόνους σαράντα  
να εγκαταλείψω νόμους και διατάξεις  της γραφής   
ενώ τους είχα μάθει ευπειθώς και παρευθύς 
μέχρι την δεύτερη τάξη στο γυμνάσιο 

να γράφω χωρίς πνεύματα και ακκιζόμενες περισπωμένες
να βάζω όπου γουστάρω το νι το τελικόν και ν' ακούω την ηχώ του 
να διώξω από όπου μου φαινότανε γυναικωτό αυτό το μου 
στη θέση του να βάλω το με ή και το σκέτο μ μ’ απόστροφο 
από της μάνας  και της γειτονιάς μου την σπασμένη ελληνικήν 
και τέλος να καταλάβω ότι δεν χρειάζονται σημεία στίξης  
παρά μια άνω τελεία 

εν τέλει 
θέλει πολύ άσκηση η απείθεια