Ήτανε μες στη στεναχώρια. Εφορίες, ταμεία, το μαγαζί κλειστό δυο χρόνια, ανεργία.
Κυρίως όμως τα δάνεια στις τράπεζες. Την κοίταξε και είπε με παράπονο.
-Τους χρεοκοπημένους τους αφήνουν οι γυναίκες τους και τα παιδιά τους. Δεν τους αφήνουν;
Εκείνη χαμογέλασε, τον αγκάλιασε και ψιθύρισε.
-Μαζί τα φάγαμε.
Είστε εδώ
μαζί τα φάγαμε
Ανάρτηση: