Ποτέ, πουθενά και για τίποτε 
επαγγελματίας, που λένε, δεν έγινα.

Λέγαν πως ήμουν καλός,
μα εγώ ποτέ δεν το πίστευα,
κι είχα πάντα τον φόβο 
πως ό,τι απ’ τα χέρια ή την κεφαλήν μου έφευγε
ολίγο κουσουρλίδικο ήταν.

Τέλος πάντων.
Τη μισή μου ζωή έτσι έχω περάσει,
μα ό,τι έκανα μ’ άρεσε
κι ό,τι τελείωσα με γέμισε χαρά και φόβο. 

Αμοιβή δε λογάριασα, 
ένοχος ήμουν σαν πληρωνόμουν, 
λίγο δηλαδή νόμιζα ότι έκλεβα.
Τι έκανες, έλεγα, τώρα Τάκη μου 
και σε πληρώνουν οι άνοες;

Μου φαίνονταν οι νόμοι τις αγοράς αφύσικοι
ή εγώ εκτός φύσης.
Πληρώνεσαι να κάνεις πράγματα.
Γιατί;..
Αλλιώς, τι θα έκανες:
Τίποτε;