είπα πως θα τον έβρισκα στην Άκανθο
σιγά μη κάτσει σ’ έναν τόπο ο αλητήριος

ψιλοπράματα

κάτι σπαράγματα παραληρηματικά 
κι ένα στραβό ραβδί στην άμμο
δαρμένο από σαράντα κύματα 
το πληγιασμένο πόδι του για ν' αλαφραίνει

καλά που δεν φαινότανε κι η Θάσος κάθε μέρα 
για να με πιάνει η στεναχώρια 
πως είμαι απέναντί της μακριά
ένα βραδάκι μόνο καθάρισε ο ορίζοντας 
και κόντεψα να σκάσω

δεν θέλω άλλες ιστορίες μ' αποικίες φέτο
φτάνει πια

θα πάω στον νότο 
να βρω τον φίλο μου τον Χείρωνα τον Μάγνητα
τρεις χρόνους τώρα κάτω απ' το μάρμαρο 
έλεγε πως στο Μούρεσι 
του πήρε ο δρόμος ένα μικρό οικοπεδάκι

καρφάκι δεν του καίγονταν
μόνο για να πιστεύουμε 
ότι είναι πράγματι απ' το Πήλιο
_{_______________
*Νίκος Μάργαρης}

_{photo: Christos E. Dimakis  Ιερισσός}