ακάνθια επί ακανθίων
κυτταρίνη επί μετάλλου 
ποιος ο φονιάς και ποιος ο δικαστής 

βγάλε λοιπόν άκρη αν μπορείς
σ’ αυτήν την βάλτα 
υγρή ασυνέχεια της Ακάνθου
Άνδριοι ή Χαλκιδείς

με μια βαλίτσα χάρτινη 
και μέσα ένα πλαστό ψωμί
φτάσαμε εδώ μετά από τρία χρόνια 
άνοιξη του πενήντα δυο 
ένας αρσενοκοίτης 
ένας φωτιά και λάβρα καβγατζής 
κι ένας χαζός που ακολούθαγε·
όλοι με λερωμένο ποινικό 

βρώμαγε ο τόπος νάρκες και ΤΕΑ
άντε και να τους πείσεις 
πως είσαι λιγνιτωρύχος 
και πας για το Μαντέμ-Λάκκο

σημαία μισή 
ένας μισογκρεμισμένος φράχτης 
και μαύρα λάβαρα στην οδοσήμανση
αυτό εξήντα χρόνους και εφτά

ένας νεαρός αγιορείτης 
αποσχηματισμένος του έρωτος 
μ’ έπαιξε στα χέρια του μωρό
δεν μίσησα άνθρωπο σ' όλη μου την ζωή
έφτανε ν' αποφεύγω τους άχαρους
δεν θα μισήσω τώρα