Μια στιγμή μονάχα, 
μόνο μια στιγμούλα είναι.

Να δεις τον κόσμο απ’ αλλού,
άλλη διεύθυνση, γωνία και φορά.
Πίσω να κάνεις, στο πλάι λίγο,
ή ν’ ανοίξει μια  πορτούλα προς τα μπρος.

Να φύγει αυτή η νεύρωση
κι ο πόνος κάτω απ’ το στομάχι.
Ούτε παυσίπονα, ούτε σιρόπια
ούτε και λόγοι παρηγορητικοί.

Την αλήθεια σου να καθαρίζεις 
κι άλλα χέρια ν’ ακουμπάς.