στην άκρη άκρη στέκεται του δρόμου ξανά
ελεύθερα της μνήμης να κυλάει το ρέμα·
τα παιδιά οι αμετανόητοι τα λάβαρα

τι να κοιτάει πάλι ο παλιόγερος
μπροστά πλάγια και πάνω
οπού κανείς δεν το προσέχει
μα κι ούτε το μπορεί
αφού τα μάτια μόνα τους δεν φτάνουν