Απογοητεύτηκα απ' την πρωινή επίσκεψη
στο βιβλιοπωλείο του Κ.
Το περιοδικόν ποιήσεως
που ζήτησα την περασμένη εβδομάδα
δεν ήταν διαθέσιμο.
Κι ο ίδιος ο συμπαθής βιβλιοπώλης
δε γνωρίζει αν εξαντλήθηκε ή όχι,
αφού ο εκδότης απάντηση δεν έδωσε καμία.

Ας είναι,
θα επανέλθω την επόμενη βδομάδα.
Το πρόβλημα είναι φυσικά
πώς κάνουμε τόσες μέρες χωρίς ποίηση
και με στενοχωρεί.

Όχι πως μ’ εντυπωσιάζουν
οι απίθανοι ακροβατισμοί των άλλων κι οι ξιπασιές τους,
αλλά να,
το να τους ακουμπάς, κάτι είναι.

Πώς θ' άντεχες αλλιώς τόσον καιρό,
αναμεσίς τόσων τυχαίων αριθμών
και διαδικασιών στοχαστικών που σε τυλίγουν.
Περικυκλωμένος από τόσα μηνύματα
που δεν αποκωδικοποιούνται,
προσπάθειες τόσες που δεν τελεσφορούν.

Εν πάσει περιπτώσει,
ίσως ως τότε γράψουμε και κάνα δυο στίχους δικούς μας.