Γραμμές στη γη επάνω χαραγμένες
αιώνες τώρα.
Γραμμές που δεν τις σταματούν
σπίτια, δέντρα, άνθρωποι.
Όλα τα ανεβαίνουν, όλα τα καβαλούν.
Χαράζουν τοίχους,
                                   κορμούς,
                                                    φύλλα,
πρόσωπα.
Περνούν στα φρύδια σου ανάμεσα.

Και συ καμώνεσαι
ότι τίποτα δεν ξέρεις,
τίποτα δεν είδες.

Τόσων λογιών χώματα!
Τόσα χρώματα αλλιώτικα!