Ξέρεις, το στάρι τό ‘σπειραν
το φρόντισαν, το μάζεψαν
κι ύστερα τ’ άρπαξαν οι στρατιώτες.
Κι όσοι ήταν οι κόκκοι του σταριού
τόσοι ήταν κι οι στρατιώτες, όλοι παιδιά
πρασίνισεν ο τόπος - φαντάρος και σπυρί.

Δεν την μπορώ την Divina Commedia.