Ο καθωσπρέπει τρόπος της ζωής των Αθηναίων με αφήνει έκπληκτο. Παρατηρούσα μια κυρία που καθάριζε την είσοδο της πολυκατοικίας της, ενώ στα σκαλιά κοιμόταν ένας άστεγος. Εριχνε νερά η κυρία γύρω από τον απόκληρο και τα σκούπιζε τινάζοντας πάνω του τη σκούπα. Ο άτυχος έμενε σκεπασμένος μέχρι το κεφάλι με την κουβέρτα. Φαίνεται ότι ο Θεός δεν βρίσκει πια ευαίσθητες χορδές να αγγίζει. Λυπάμαι που οι συμπολίτες μου κατάντησαν απαθείς, υποχόνδριοι και κακοί. Τους αξίζουν τα χειρότερα.

Του Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ