Re: [Dialogos-DEP]
Αγαπητέ κ. Σ,
Δεν ξέρω πόσοι αντιλαμβάνονται το εκβιαστικό της προκλητικής δήλωσης της Ε.Χ. και πόσοι θα μπορέσουν να αντιληφθούν την αφθαιρεσία θα τολμούσα να πω -προσωπική μου εκτίμηση- μιας απόφασης του ΣτΕ υπέρ των θέσεων της εταιρείας.
Πάντως, το μήνυμά σας με προτρέπει να σπεύσω να κοινοποιήσω τώρα αυτό που προόριζα ως ευχετήριο προς τα μέλη του Διαλόγου για το νέο έτος: κάποιους ανέκδοτους στίχους πρόσφατα ανακαλυφθέντες σε τετράδιο του Bob Dylan που είχε περιπέσει. Προφανώς αποτελούν συνέχεια γνωστών του στίχων που έχουν μελοποιηθεί από τον ίδιο:
………………………….
how many rings can a tree grows more
before a chain saw interferes?
how much of a forest should a company cut
before starts digging for gold?
the answer my friend is blowing in the wind
the answer is blowing in the wind
how many springs need to be dried out
for gold to be shaped in bars?
how many rivers and lakes have to die
for bars to be towered up?
the answer my friend is blowing in the wind
the answer is blowing in the wind
and how many people need rising up
for stopping these all to be done?
the answer my friend is blowing in the wind
the answer is blowing in the wind.
Για την αντιγραφή,
Σ.Δ.
Quoting S :
> Αγαπητέ κύριε Δημητριάδη,
>
> πέρσι τέτοιον καιρό η συγκεκριμένη εταιρία είχε τιμηθεί με βραβείο
> εταιρικής κοινωνικής ευθύνης από τον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Βορείου
> Ελλάδος. Με αφορμή το γεγονός αυτό είχα στείλει το ακόλουθο μήνυμα σε
> άλλη λίστα αποδεκτών (με ημερομηνία 21 Νοεμβρίου 2014):
>
> --------------------------------------------------
>
> Πρόκειται φυσικά για κωμικοτραγική βράβευση. Έχει πάντως κάποιο
> ενδιαφέρον να την εξετάσει κανείς λίγο πιο προσεκτικά. Κατ’ αρχάς
> είναι ενδεικτική της πλήρους αντιστροφής νοημάτων στη γλώσσα της Νέας
> Ομιλίας στα καθεστώτα νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Ακόμη
> περισσότερο, είναι πολύ δηλωτική μιας βαθύτερης εξαλλαγής του
> νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και των επιχειρηματικών νοοτροπιών που
> αυτός εξάπτει.
>
> Υποσυνείδητα ο καθένας από τα μέλη του ΣΒΒΕ πιθανότατα εύχεται
> διακαώς για τον εαυτό του και η δική του επιχείρηση να μπορούσε να
> λειτουργεί περίπου όπως η “Ελληνική Χρυσός Α.Ε.”. Δηλαδή, με όρους
> αποικιοκρατικούς, με πλήρη υποστήριξη της επιχειρηματικής ασυδοσίας
> από τη νομοθετική, την εκτελεστική και τη δικαστική εξουσία. Είναι το
> όνειρο λίγο-πολύ κάθε σύγχρονου καπιταλιστή στην εποχή της
> νεοφιλελεύθερης αρπακτικότητας και οικονομικής ανομίας.
>
> Εδώ εκδηλώνεται μια πλήρης αντιστροφή της πρώιμης κλασικής
> οικονομικής θεωρίας του 18ου αιώνα. Από την αντίληψη “ιδιωτικά
> ελαττώματα μεν, αλλά πάντως δημόσιες αρετές” των οικονομικών
> υποκειμένων, η νεοφιλελεύθερη δυστοπία πέρασε στο εφιαλτικό δόγμα
> “ιδιωτικά ελαττώματα της επιχειρηματικής τάξης ως υποχρεωτικός
> κανόνας για ολόκληρη την κοινωνία, με αμέριστη κρατική προστασία και
> με ανελέητη καταστολή των αντιδρώντων”. Στο νεοφιλελεύθερο
> παραλογισμό δεν χωρεί πλέον ό,τι κανείς καταλαβαίνει ως δημόσιες
> αρετές. Όπως άλλωστε δεν χωρεί καν μια καλώς νοούμενη νομιμότητα. Όχι
> ακριβώς για λόγους ηθικής τάξεως. Αλλά, εκτός των άλλων, επειδή κάθε
> τι το “δημόσιο” τείνει να διαρπαγεί ολοκληρωτικά από τους γύπες μιας
> επιχειρηματικότητας δίχως όρια και φραγμούς, ούτε καν αυτούς που
> μέχρι τούδε έθετε το κοινωνικό κράτος δικαίου στον 20ό αιώνα. Οπότε
> και η δημόσια ανηθικότητα επίσης τείνει να ιδιωτικοποιηθεί πλήρως και
> αυτή. Να διαβρώσει δηλαδή το σύνολο της κοινωνίας.
>
> Και όμως ο (και ηθικός φιλόσοφος) Άνταμ Σμιθ είχε διαβλέψει ότι
> μακροπρόθεσμα δεν μπορεί καπιταλιστική οικονομία να λειτουργήσει
> δίχως κάποια ελάχιστα προαπαιτούμενα δημόσιας ηθικότητας. Πιο απλά,
> από τη σκοπιά του Σμιθ καπιταλισμός όπως αυτός της νεοφιλελεύθερης
> κατάπτωσης (ηθικής, αλλά παραδόξως και οικονομικής επίσης) υπονομεύει
> την ίδια τη δυνατότητα αναπαραγωγής του. Άρα, εκτός από ηθικά
> αποδοκιμαστέος, υποσκάπτει την ίδια του την υπόσταση. Αρκεί, βέβαια,
> να κάνουν κάτι προς την κατεύθυνση αυτή και τα δισεκατομμύρια
> ανθρώπων που ανήκουν στο υπόλοιπο 99% της οικουμένης. Κατά προτίμηση
> εγκαίρως, όσο γίνεται. Προτού η εντροπία του σύγχρονου καπιταλισμού
> θέσει σε κίνδυνο την ίδια την επιβίωση του ανθρώπινου γένους πάνω
> στον πλανήτη.
>
>
> Σ