From: dialogos-dep-
On Behalf Of Lialiou
Sent: Thursday, August 16, 2012 6:33 PM T
Subject: Re: [Dialogos-DEP] shanghairanking

…………..

Είναι εξάπαντος ιδιαίτατο γεγονός η σταθερή διάκριση σχεδόν καθ᾽ όλα τα είδη των κατατάξεων του Πολυτεχνείου μας και των συναφών, αν αναλογισθούμε ότι «ανέρχεται κατερχόμενο την κλίμακα» υπερβαίνον ακόμη και τα Πολυτεχνεία της Γερμανίας της Αριστείας των Milliarden Εuro (νομίζω στην παρούσα κατάταξη μόνο ένα προηγείται του ΑΠΘ). Γι᾽ αυτό είναι όμορφη κι η μέρα στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ.

............
Από τα Γερμανικά Πολυτεχνεία (excellence, πρώην και νυν, ή όχι), μόνον το Πολυτεχνείο του Μονάχου είναι πάνω από την Πολυτεχνική του ΑΠΘ.
Ισοβαθμεί με αυτά της Νυρεμβέργης και Καρλσρούης και είναι καλύτερη από τα Δρέσδης, Άαχεν, Βερολίνου και Μπόχουμ!!
Και μια ακόμη οπτική: είναι το 21o Πολυτεχνείο στην Ευρώπη, και δεν υπάρχει κανένα πολυτεχνείο από την Ανατολική Ευρώπη να συγκριθεί μαζί μας.

Επειδή όμως οι σοβαροί πανεπιστημιακοί δεν είναι δυνατόν να παίρνουν στα σοβαρά αυτές τις διεθνείς ‘πασαρέλες’ που έχουν αντικαταστήσει την ουσία του πανεπιστημίου (που δεν μπορεί να είναι άλλη από τον πολιτισμό) με την απροσδιόριστη έννοια της excellence:
Στους πάσης φύσεως θιασώτες των μετρήσεων, leagues, πρωταθλημάτων και στους excellence – holics, περαστικά.
Δεν θυμάμαι καμιά άλλη απομυθοποίηση να ήρθε τόσο γρήγορα.
Πολύ λίγα πράγματα αρκούν, όπως μια καλή παράθεση στοιχείων, για ν’ ανοίξουν οι πόρτες του καινού παραδείσου της κενότητας.
Περαστικά επίσης και στα πρωτοπαλίκαρα της πρόσφατης απαξίωσης του ελληνικού πανεπιστημίου, τους Ηρακλειδείς της Διαμαντοπούλου και του Πανάρετου.

Στον κοσμήτορα της Πολυτεχνικής φίλο Νίκο Μάργαρη: και εις ανώτερα!

Σε όλους: νά ‘ναι καλή η νέα Ακαδημαϊκή χρονιά!

Χρήστος Ε. Δημάκης

Υγ. Η ενασχόληση με κάθε είδους κατατάξεις είναι ευτελισμός της ακαδημαϊκής ιδιότητας.
Μπορώ να κατανοήσω αυτήν την ενασχόληση μόνο ως προσπάθεια επιβίωσης σε εχθρικό περιβάλλον.
Όλα αυτά, είναι προϊόντα της μετάλλαξης του Πανεπιστημίου των τελευταίων είκοσι χρόνων.
Ευτυχώς το πανεπιστήμιο είναι αρκετά παλιό σαν ιδέα και πράξη για να το χαλάσουν οι επικαιρικές νεοφιλελευθερίες.
Κι εμείς αρκετά μεγάλοι ώστε να έχουμε δει πολλά και να μην προλάβουμε να δούμε πολλά άλλα.

___________________
Σπασμένος διάλογος, 17/8/2012. shanghairanking.

Σπασμένος διάλογος [Electroauth] Berlin is ignoring the lessons of the 30s
___________________
Το 1983 ταξίδεψα στην Γερμανία για δεύτερη φορά.
Από την Φρανκφούρτη με τραίνο πήγα στην Λειψία και μετά στο Βερολίνο.
Πέρασα τα σύνορα νύχτα και το ξημέρωμα με βρήκε σε μια περιοχή στρατοπέδων με οχήματα και στρατιώτες περιφερόμενους μέσα στα χιόνια.
Ήταν πολύ έντονη η παρουσία τους, ιδιαίτερα το πράσινο χρώμα της στολής τους και των οχημάτων τους.
Πρώτη και τελευταία φορά είδα τον κόκκινο στρατό.

Δυο χρόνια πριν από το πιο πάνω, σε ένα ταξίδι από την Φρανκφούρτη προς το Αμβούργο πέρασα πάλι πρωί από μια περιοχή Αμερικανικών βάσεων.
Το κλίμα ήταν ίδιο ακριβώς, απλά το χρώμα έφερνε λίγο προς το πιο μαλακό, κάτι από μπεζ-χακί.
Ίσως να ήταν και λίγο πιο γραφειοκρατική η φύση των στρατοπέδων.

Την δεύτερη φορά, καθώς θυμόμουν και την πρώτη, μια σκέψη για την οποία πολλά χρόνια ντρεπόμουν, πέρασε από το μυαλό μου.

"Αυτή η χώρα μόνον υπό κατοχή δεν θα προκαλεί συμφορές".

Γνωρίζοντας σχετικά καλά ιστορία, αλλά και τους νόμους της εξέλιξής της, θεώρησα την σκέψη σωστή από τα πράγματα του κόσμου μου μεν, αιρετική από την πλευρά της επιστήμης δε.
Μετά με έπιασαν οι ηθικές, ο Καντ, ο Χέγκελ και ο Μαρξ και για χρόνια την κρατούσα απωθημένη, ο δε εγγενής διεθνισμός μου με έκανε να κοκκινίζω κάθε φορά που την ανέσυρα από τα αζήτητα.

Είναι κάνα δυο χρόνια τώρα, που θέλω να την μοιραστώ και σήμερα βρήκα το κουράγιο να το κάνω.

Πριν μου καταλογισθεί ό,τι και στον δυστυχή Γκρας, ας προσεχθούν παρακαλώ οι όροι και οι έννοιες που χρησιμοποιώ κι ας μην παραβιαστούν ως συνήθως ανοιχτές θύρες.

Χρήστος Ε. Δημάκης
Ιούνης 13, 2012

Sent: Tuesday, August 21, 2012 4:47 PM

To: dialogos-dep@faedrion.ee.auth.gr
Subject: Re: [Dialogos-DEP] Fwd: Τα της ...Σαγκάης στα ΜΜΕ
_____________________________________________________________
Για λόγους ιστορικούς και για μια κάπως διαφορετική αποτίμηση.
Και επειδή βαρέθηκα να ακούω αυτήν την καραμέλα του κακού 1268, του καλού 4009, του κακού 4009 που έχει και καλά κλπ.
Βαρέθηκα επίσης να ακούω την ιστορία της συναλλαγής με τους φοιτητές που αγγίζει τα όρια της ψύχωσης για όσους κατά κύριο λόγο … την διέπραξαν.

Οι νόμοι είναι νόμοι, τους φτιάχνουν κάποιοι τοις ‘κείνων’ ρήμασι πειθόμενοι πάντα, και εφαρμόζονται καλά, στραβά, λίγο, πολύ ή δεν μπορούν να εφαρμοστούν καθόλου (λόγω νομοθετικής η διοικητικής ανικανότητας) και ακυρώνονται.

Ο νόμος 1268 αγαπητοί μου συνάδελφοι, είναι ό,τι σπουδαιότερο κατάφερε να κάνει η 'πεφωτισμένη' αστική τάξη της χώρας για την Ανώτατη, μαζί με την ίδρυση του ΑΠΘ to ‘25.
Αν μπορούσε να τον εφαρμόσει κιόλας…
Τα δυστυχήματα, αγαπητοί μου, ήταν δύο:

α) Καθυστερημένα νομοθετήθηκε σε σχέση με όλο το Δυτικό κόσμο, όταν όλοι οι άλλοι είχαν αρχίσει να αποδομούν τους δικούς τους αντίστοιχους νόμους.
Και βέβαια η αναλαμπή αυτή της εξουσίας μας δεν μπορούσε να έχει συνέχεια.
Αυτό όμως είναι κάτι φυσικό για την χώρα, το επίπεδο ανάπτυξής της, την ηγεσία της και την εξάρτησή της.
Έμειναν έτσι δεξιές και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις με τον άλυτο κόμπο του να εφαρμόζουν τον δύσμοιρο νόμο κουτσά στραβά κι ανάποδα και να μην μπορούν να τον αλλάξουν.

β) Η εφαρμογή του αφέθηκε σε ... καθηγητές.
Θα μπορούσα να πω ‘ουδέν σχόλιο’ και να τελειώσω, αλλά με γαργαλάει η ράχη μου.
Η αυτονομία (όχι το κακέκτυπο που έχουν στο μυαλό τους και μας ζαλίζουν οι ζηλωτές του 4009, αλλά αυτή που ουσιαστικά στοιχεία της έδινε ο 1268 και δένουν με την δημοκρατική διαδικασία) είναι εκ των ων ουκ άνευ του Πανεπιστημίου, αλλά θέλει και … αυτόνομους –πού να βρεθούν;

Παρ' όλα αυτά, ο νόμος έπαιξε τον θετικό του ρόλο και παρήγαγε όλα αυτά τα θαυμαστά του σήμερα, μαζί και όλους τους καθηγητές της 'excellence' του σήμερα και του μέλλοντος.

Την ώρα που οι άλλοι άρχισαν να επανα - προβληματίζονται για το πανεπιστήμιό τους, η πεφωτισμένη τριάδα Παπανδρέου-Πανάρετος-Διαμαντοπούλου προσπάθησε και πάλι καθυστερημένα, εν μέσω οικονομικής κατάρρευσης να στήσει το πιο πλήρες και ακραίο μοντέλο του νεοφιλελευθέρου πανεπιστημίου, χωρίς καμιάν προσαρμογή και με την μία.
Ε, ήταν καλή προσπάθεια, δεν τα κατάφεραν ακόμη, μην απελπίζεστε όσοι οπαδοί και φίλοι, το μέλλον είναι δικό σας 'άμα τον χειμώνα τούτο τον πηδήσετε'.

http://www.youtube.com/watch?v=ZOv1G_PjwFI

Χρήστος Ε. Δημάκης

_________________________________

Σπασμένος διάλογος, 23/8/2012. Τα της ...Σαγκάης στα ΜΜΕ

From: dialogos-dep-
On Behalf Of Pantelis Makris
Sent: Sunday, September 02, 2012 10:27 AM
Subject: [Dialogos-DEP] Γελοίοι, κολημένοι στις δήθεν ελευθερίες της μετακομμουνιστικής εποχής

----------------------------------------------

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, από καιρό τώρα ήθελα να γράψω στο διάλογο για έναν συνδικαλιστή των φοιτητικών μας χρόνων που τη μια ερχόταν μαζί μας την άλλη ήταν με τους άλλους Αλέκο Μαραντζίδη το λέγαν. Δεν ξέρω γιατί αλλά μου τον θυμίζει σχεδόν κάθε φορά ο δικός μας οικονομολόγος- ο οποίος όμως είναι μα εντελώς είναι γεμάτος από αντικομμουνιστικό μένος (και εκείνος σε τελευταία ανάλυση ήταν) και δε χάνει ευκαιρία να μας το αποδεικνύει. Τελευταία φορά που το έκανε αυτό ήταν την περασμένη Κυριακή στην "Καθημερινή". Πάνω που είχα αρχίσει να γράφω διάβασα το άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου με τον ελκυστικό τίτλο "Γελοίοι" και το κοινοποιώ στο διάλογο κρίνοντας ότι με καλύπτει πλήρως νοητικά, ηθικά αλλά και σε επίπεδο αποδείξεων!!

καλή Κυριακή
Παντελής Μακρής
----------------------------------------------------

Διάβαζα χθες βράδυ το συγκεκριμένο του άρθρο του στην Καθημερινή.
Το πρωί ο Νίκος Μαραντζίδης ήταν στο MEGA.
Είδα και άκουσα τον άνθρωπο πρώτη φορά.
Γνωρίζω όμως το γραπτό του έργο και τις συζητήσεις που έχει προκαλέσει τα τελευταία χρόνια.

Αγαπητέ Παντελή, μπορώ να καταλάβω την οργή σου πολύ καλά.
Εκείνο που μας μάθανε οι (μισο-αγράμματοι) δικοί μας την θυελλώδη δεκαετία του ’60, όταν κάναμε τα πρώτα βήματα στον μαγικό δρόμο της ανάγνωσης, ήταν να ξεχωρίζουμε – θα το πω με όρους της τέχνης μου– τον γνήσιο πομπό από τον φτηνό αναμεταδότη.

Και προς όλους τους της ‘άλλης’ πλευράς.
Μπορείτε και καλύτερα, υπάρχει πολύ πιο σοβαρός 'λόγος' ανάμεσά σας, γιατί τον αδικείτε;

Χρήστος Ε. Δημάκης

_____________________________________
Σπασμένος διάλογος, 2/9/2012. Γελοίοι, κολημένοι στις δήθεν ελευθερίες της μετακομμουνιστικής εποχής